سلام بر مهدی کسی که خداوند آمدنش را به مردم وعده داده است که تفرقه از بین میرود و دین توسط او جمع میگردد و زمین را پر از عدل میکند.

آقاجون دلم بدجوري گرفته. خيلي دوست دارم بيام مشهد. كمكم كن همه چي جور بشه

سلام بر تو اي وارث فاطمه، وارث حسن، وارث حسين سلام الله عليهم اجمعين

سلامي به خلوص ايثار مادرانمان و به صداقت خون جوانانمان و به عمق مهر پيرانمان

شهادت مي دهم كه شما آفرينش را غايتيد، خلقت را رازيد، تكوين را رمزيد و عصمت و طهارت محضيد.

شهادت مي دهم كه شما بهانه خلق زمين و آسمانيد و ولي خدا در هر لحظه و آنيد و حجت خدا در جهانيد.

از آن زمان كه تو در نيشابور سر از كجاوه بيرون آوردي و به كرشمه اي آتش شوق بر جگر سوخته خلايق عاشق زدي و صلاي توحيد سر دادي و آن را مامن و پناهگاه محكم و خدشه ناپذير خواندي و راز ورود به اين قلعه را فاش كردي كه تويي.

از آن زمان ما خورشيد ولايت تو را در سرزمين قلبهاي خويش هميشه در كار طلوع يافتيم و حيات را بي حضور تو در سرزمين خويش ناممكن فهميديم.

عشق ما به اين خاك، تنها از اين روست كه تو در آن آرميده اي و پيوند ناگسستني دل ما به اين فضاي ملكوتي از اين جهت، كه تو در آن تنفس مي كني و رايحه شوق آفرين تو در آن مي پيچد.

چه كسي مي گويد كه ما بي حضور تو توان برخاستن داشتيم؟

چه كسي مي گويد كه ما بي استشمام بوي تو، راه به حقيقت مي برديم؟

چه كسي مي گويد كه ما جز در پرتو تابناك تو، جستن خداوند را مي توانستيم؟ ما هنوز " الله اكبر" هاي تو را با سرو پاي برهنه در نماز شورآفرين عيد، از ياد نبرده ايم. همان طنين گرم ناله هاي غريبانه و مظلومانه توست كه ما پابرهنگان و مظلومان در اين جهان بزرگ را توان ايستادني چنين بخشيده است.

ما از تو آموخته ايم كه هرجا دشمن، لباس فريب بر تن كرد، جامه خدعه پوشيد، نقاب نيرنگ بر چهره آويخت، بر پشتي مكر تكيه زد و بر تخت حيله نشست، با لباس اعجاز آفرين " الله اكبر" لباس فريب را بر تنش بدريم، جامه خدعه را بر اندامش پاره كنيم، نقاب تيرنگ را بر چهره اش بشكنيم، پشت و رويش را هويدا كنيم. از تخت حيله اش به زير افكنيم، به رسواييش بكشانيم و به عزايش بنشانيم.

السلام عليك يا علي ابن موسي الرضا ... اشهدُ انَّكَ قَدْ اَقَمْتَ الصَّلوۃَََََ و ...

چيست راز اينگونه سلام گفتن بر تو؟ راز شهادت به اقامه نماز تو و ايتاي زكات تو؟ راز شهادت به عبادت تو، تا رسيدن به سرمنزل يقين؟

سرچشمه اين راز زلال در محراب مظلوميت علي است و اين همان رازيست كه با جگر سوخته امام حسن (ع) به طشت مي ريزد. و اين راز از سنخ همان رازي است كه وقتي عشق رسول الله بر سر نيزه ها، خارجي معرفي مي شود، هجوم بي رحمانه سنگ از بامهاي جهالت بر هويت خورشيد تكرار مي شود. و اين همان رازي است كه در گريه هاي سجاد موج مي زند...

و اين همان رازي است كه بر جنازه ستم كشيده امام صابر(ع) فرياد مي كنند : هذا امام الرافضه.

دشمن چه كرده ايت با شما آل الله؟ چه تصويري از شما در ذهن عالميان كشيده است كه ما شيعيان هم از وراي صدها سال بايد به نماز خواندن و زكات دادن شما گواهي دهيم؟

اين است كه در زمان ولادت تو هم كه ولادت عشق است و تجلي اسماء حسناي خداوند بر زمين اشك چشمهايمان خشك نمي شود و سنگيني غم جانمان كاستي نمي پذيرد.

خدا ظهور قائمتان را نزديك فرمايد تا اين زخم كهنه چند ساله را نرهم و درماني جانانه باشد.

آمين